Theresia van Lisieux waakt aan de Amersfoortseweg

Helaas kijkt zij uit op een veel te drukke weg, de Amersfoortseweg. Maar, het doet aan haar schoonheid weinig af: de Heilige Theresia.

Toen Maarn, als gevolg van de activiteiten in de zandafgraving het woningaanbod moest uitbreiden met de 72 woningen van Tuindorp, was er o.a. behoefte aan een katholieke kerk. In 1926 werd een aanvang gemaakt met de bouw van de kerk van de Heilige Theresia aan de Amersfoortseweg.

Naamgeefster van de kerk is Theresia van Lisieux, een in 1873 geboren non die in 1925 heilig verklaard werd. Naar eigen zeggen zou deze Theresia na haar dood een regen van rozen laten neerdalen. Dankzij deze rozenregen weten we dat we te maken hebben met Theresia van Lisieux en niet met Theresia van Avila, naar wie zij vernoemd werd.

De kunstenaar, Wim Harzing (1898-1978), die de Theresia van Lisieux in opdracht van het kerkbestuur creëerde in prachtige witte zandsteen, zette tevens de tekst van de rozenregen in het latijn op haar voetstuk:

ROSARUM IMBREM ET COELO EFFUNDAM.

Wim Harzing heeft zich voor zijn Theresia laten inspireren door de vormen en verhoudingen van de art-deco stijl die een aantal jaren eerder erg populair geworden was. In Nederland is de Maarnse Theresia kerk de eerste in haar soort die aan deze, toen nog kersverse heilige gewijd is.

De ene Theresia is de andere niet

De naam Theresia komt waarschijnlijk van het Griekse 'Theros' en betekent zoveel als 'warmte en zomer'. Maar 'thèraein' betekent echter ook jagen en zij kan dus ook 'Jaagster' zijn of gewoon inwoonster van het eiland Theros. De ouders van Theresia van Lisieux, respectievelijk horlogemaker en huisvrouw, gaven hun kind de doopnamen Marie-Françoise-Thérèse. Die derde naam is een duidelijke verwijzing naar haar beroemde voorgangster Theresia van Avila.

Het Visioen van de Heilige Theresia van Avila, geschilderd door Giovanni Lanfranco, omstreeks 1617. Klooster San Giuseppe delle Carmelitane Scalze, Rome.Teresa de Cepeda y Ahumada, geboren op 28 maart 1515 in Avila, was een keurig meisje uit een adellijk geslacht. Twintig jaar was ze, toen ze toetrad in het plaatselijke klooster van de zusters karmelietessen. Helaas werd ze ziek, ze kreeg malaria en moest een tijdje buiten het klooster kuren. Eenmaal terug in het klooster, dat inmiddels ook bezocht werd door rustzoekende leken, vond ze het er veel te druk. Ze trok zich helemaal uit het 'openbare' leven terug en wijdde haar leven aan gebed en het lezen van de geschriften van de kerkvaders. In die periode van zelfgekozen eenzaamheid en bezinning ontstonden haar mystieke ervaringen en extatische visioenen. Ze schreef ze op en haar geschriften kregen in opvolgende eeuwen wereldwijde faam. Maar, ze hervormde ook haar eigen kloosterorde. Terug naar de waarheid van de Schrift, de orthodoxe regels die de zusters minder vr

 

ijheden bood! Ook de kloosterbroeders moesten er op den duur aan geloven: vanaf 1568 werden Theresia’s regels ook voor hen doorgevoerd. Theresia stierf op 15 oktober 1582 in Alba de Tormes, maar wordt tot heden ten dagen aangeroepen voor de bevrijding van de zielen uit het vagevuur en door lijders aan hoofdpijn en hartzeer.

Het is maar dat u het weet ........

 

door Nicole van der Schaaf,
lid van de Cultuurhistorische Commissie